نمایشگاه هاتانیا پاکزاد
29 Oct 2010 - 08 Nov 2010

انگیزش پرشور امر نقاشانه
انتزاع در امتداد طیفی پیوسته موجودیت می‌یابد. حتی بازنمودی‌ترین اشکال نقاشی که در پی بازسازی نهایت شباهت به سوژه‌اند را می‌توان تا درجاتی انتزاعی دانست؛ چرا که بازنمود کامل دست‌نیافتنی است. نقاشی‌های تانیا پاکزاد، اما، آگاهانه و به وضوح از بازنمایی فاصله گرفته‌، بین انتزاع هندسی و تغزلی در نوسان‌‌اند. قلمضربه‌های مطمئن و با نشاط، گویی بی‌هیچ تلاش و تقلایی، گاه رنگ‌ها را در هم دوانده، نوانس‌های نزدیک به‌وجود می‌آورند و گاه پهنه‌های رنگی متباین را به تندی کنار هم می‌نشانند. تنوع خاکستری‌های رنگی و هم‌نشینی‌ آنها با رنگ‌های تند و درخشان تلالو و سرزندگی خاصی به نقاشی‌ها بخشیده است. نقاشی‌ها مجموعاً پر نورند، و ضربان انرژی در آنها در گردش است.
با وجود انتخاب تمهیدات غیربازنمودی، طبیعت همچنان یگانه الهام‌بخش و دغدغه اصلی هنرمند است. می‌توان پهنۀ طبیعت به عنوان پلان اصلی، خط افق و اشاراتی گذرا به فرم‌هایی آشنا و تشخیص‌پذیر مثل دستۀ علف، درخت سرو یا دکل‌های برق را در اغلب نقاشی‌ها تمییز داد. در میان بافت‌های غنی تابلوها، گاه انعکاس نور روی سطح دریاچه، بافت زمخت صخره، الیاف گیاهان و نسج خاک جلوه می‌کند، و هر از گاه تکه‌ای از طبیعت مثل آبی نیلگون رودخانه یا سرخی گل‌ها یا زرد درخشان گندم و آفتاب از میان فرم‌های هندسی خاکستری که القاکنندۀ فضاهای معمارانۀ شهری‌اند، سرمی‌کشد. همین تضاد بین فضاهای خاکستری و خاموش شهری با تازگی و درخشندگی طبیعت، که هنرمند آشکارا به آن عشق می‌ورزد، معنای اثر را رقم می‌زند. گرچه نگرش غیربازنمودی، با وجود دستاوردهای شگرف هنرمندان انتزاع‌گرا، امروز چندان رایج نیست، همچنان یکی از راه‌‌های مهم امکان‌پذیر کردن امر نقاشانه به شمار می‌رود.
هلیا دارابی